روشای مختلفی واسه مدیریت کردن یک سازمان هست. رهبر سازمان با انتخاب نحوه ی مدیریت، به طور مستقیم روی خلاقیت و بهره وری سازمان اثر می ذاره. میزان موفقیت سازمان در خلاقیت و بهره وری، به این بستگی داره که اعضای سازمان تا چه حد در مراحل تصمیم گیری و حل مسئله مشارکت می کنن. در این مقاله سبکای مدیریت لیکرت رو بررسی می کنیم تا ببینیم هرکدام چه ویژگیایی دارن و چیجوری بر کارکرد سازمان اثر می ذارن.

سبکای مدیریت لیکرت و اثر اون بر کارکرد سازمان ها  آموزشی

 

مدیریت خوب طبق مفاهیم زیر ساخته می شه:

  • رهبری؛
  • انگیزه؛
  • رابطه؛
  • رفت و امد و تاثیرگذاری؛
  • تصمیم گیری؛
  • هدف گذاری.

با استفاده از هرکدام از این اجزا، مدیران رفتاری رو نشون میدن که باعث ظهور یه جور فرهنگ سازمانی می شه که ممکنه در اون کار گروهی جایگاه خاصی نداشته باشه یا گشوده و خلاقانه باشه. به طور طبیعی غریزه ی ما حکم می کنه که یک فرهنگ گشوده و خلاقانه، باعث سطح بالاتری از بهره وری و موفقیت در پیشرفت اجناس جدید و بقیه فعالیتا می شه.

سبکای مدیریت لیکرت

۱. اعمال قدرت قهری

سبکای مدیریت لیکرت و اثر اون بر کارکرد سازمان ها  آموزشی

در سبک قهری، زیردستان از تصمیمات رهبران پیروی می کنن بدون اینکه تغییری در این تصمیمات بسازن. «ترس از نتایج منفی» و «تنبیه»، اصلی ترین عوامل انگیزشی کارکنان در این سبک مدیریتی هستن. در سبک مدیریتی قهری، معمولا ارتباطات بسیار ضعیفه و کارِ گروهی به کم انجام می شه. دستورالعملا از طرف فردی که در رأس قدرت قرار داره، صادر و به وسیله کارکنان اجرا می شن اما بازخورد بسیار کمی به مقامات بالاتر منتقل می شه. درنتیجه مدیریت در حال انجام کارهاست بدون اینکه بدونه در مراحل انجام کار واقعا چه اتفاقاتی رخ می ده.

جالبه بدونین که حتی ارتباطات افقی زیادی هم در این سبک وجود نداره. فضای ایجادشده، به افراد اجازه نمی ده که با همدیگه رابطه مؤثر داشته باشن درنتیجه حتی در گروه هایی که با هم کار می کنن، کار گروهیِ واقعی شکل نمی گیره. در محیطی که به وسیله رهبر ارشد ایجاد می شه، کار تیمی (حتی در مواردی که امکان اون هست) به درستی انجام نمی شه.

عجیب نیس سازمانایی که به روش قهری مدیریت می شن، از فقر انگیزشی رنج می برن. از اونجا که نظرات بقیه شنیده نمی شه، خلاقیت و کارایی افت می کنه. نوآوری تنها زمانی اتفاق میفته که به افراد اجازه اظهارنظر داده شه. در این سازمانا کارکنان تشویق می شن که درون مرزای تنگ و قیدوبندهای زیاد باقی بمونن. با اینکه ممکنه پروژه ها با بودجه ای که واسه اونا در نظر گرفته شده به اتمام برسن، اما زمان خیلی زیادی واسه اونا صرف میشه چون که بهره وری در این سازمانا پایینه.

۲. اعمال قدرت خیرخواهانه

سبکای مدیریت لیکرت و اثر اون بر کارکرد سازمان ها  آموزشی

در سبکای خیرخواهانه هم قدرت از بالا اعمال می شه، اما پاداشای مثبت با عوامل منفی جانشین و به عوامل انگیزشی اصلی تبدیل می شن. معمولا در این سبکا ارتباطات بیشتری هست و در مقایسه با سبک مدیریتی قهری، کار گروهی بیشتری صورت میگیره، اما بازم سازمان از نظر خلاقیت و بهره وری در وضعیت مناسبی به سر نمی برد.

پاداشای مثبت باعث می شن کارکنان نسبت به مسائل نگاه مثبت تری داشته باشن. در بعضی موارد، این وضعیت ممکنه باعث وفاداری بیشتر کارکنان به سازمان شه، اما مشکل نبود انتقال اطلاعات از پایین به بالا بازم هست و مدیریت بازم واسه اینکه بتونه بهترین تصمیمات رو بگیره، داده های لازم رو در اختیار نداره.

در سازمانی که قدرت در اون به شکل نه خواهانه اعمال می شه، مدیر مثل والدین یک کودک نوپا عمل می کنه. کارکنان کاری رو انجام میدن که مدیر به اونا می گه، چون که اون مسائل رو بهتر از بقیه می دونه و شک نداشته باشین بهترینا رو واسه کارمندان می خواد. با اینکه مدیر با تعیین اهداف و تصمیم گیری واسه کارکنان اثر خیلی زیادی روی اونا می ذاره، اما کارمندان و کارکنان ممکنه به شکل پنهونی از دستورات سرپیچی کنن.

مدیران به خاطر احساس مسئولیتی که واسه رسیدن به اهداف دارن، انگیزه پیدا می کنن اما کارکنان راه حل رو فقط از سر زور قبول می کنن، ارتباطات بازم یک طرفه و از بالا به پایین صورت میگیره، تصمیمات به شکل فردی گرفته می شن و همکاری گروهی وجود نداره.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   سایت eBay چیه و چیجوری میشه در حراجی هاش شرکت کرد؟ 

نوآوری در این سازمانا می تونه رخ بده. درواقع باید یادآوری کرد که بیشتر سازمانا به روش اعمال قدرت خیرخواهانه اداره می شن. البته پروژه هایی که به شکل تدریجی رشد می کنن، در این فضا بیشترین شانس رو واسه موفقیت دارن و نوآوریای رادیکال تر (نوآوریایی که موجب تغییر بنیادی سازمان می شن) به دلیل از دست دادن همکاری بین بخشای مختلف نمی تونن موفقیت زیادی کسب کنن.

۳. سبک مشورتی

سبکای مدیریت لیکرت و اثر اون بر کارکرد سازمان ها  آموزشی

سبک مشورتی، یکی دیگر از سبکای مدیریت لیکرته. سازمانایی که به این روش مدیریت می شن، همکاری بیشتری بین رهبران و زیردست هاشون هست اما همکاری تنها به بخشای مشخصی محدود شده. در بسیاری موارد، به نظر می رسه که رابطه از پایین به بالا هم هست اما زیردستان نسبت به اطلاعاتی که انتقال میدن، بسیار مراقب و هُشیارند. فرهنگی که این سبک ایجاد می کنه، به کم به کارمندان آزادی می ده تا موقع بروز یک مشکل، واقعیت رو بگن.

اما در مقایسه با دو سبک قبل در این روشِ مدیریتی، زیردستان اعتماد و مشارکت خیلی بیشتری با مدیریت دارن. این ویژگیا باعث می شه که میزان کار گروهی در بالا و پایین مجموعه مراتب سازمانی، افزایش چشم گیری داشته باشه.

مدیر واسه مشخص کردن اهداف و تصمیم گیری، با کارمندان مشورت می کنه. رابطه بیشتر از بالا به پایینه اما پیشنهاد دادن و بحث کردن در بین اعضای تیم خوب پذیرفته شده. کارمندان در یک سازمان مشورتی عموما از کارشون راضی هستن و احساس می کنن مثل مدیران، واسه رسیدن به اهداف مسئولیت دارن. راه حل از طرف مدیریت صادر می شه اما کارکنان معمولا بدون مخالفت زیاد، اهداف تعیین شده رو قبول می کنن.

۴. سبک مشارکتی

سبکای مدیریت لیکرت و اثر اون بر کارکرد سازمان ها  آموزشی

در این سبک مدیریتی رفت و امد خیلی بیشتری بین مدیران و زیردستان هست و ارتباطات به روش هایی آزادانه در جریان هستن. انگیزه افراد طبق پاداشا و توافقاتی که بر سر وظایف و اهداف انجام شده، ایجاد می شه. یکی از بزرگ ترین فرقا بین این سبک و سبک مشورتی، میزان اعتمادیه که زیردستان به مدیران بالایی دارن. در سبک مشارکتی کارکنان واسه انتقال اخبار بد، احساس راحتی بیشتری می کنن چون که ترسی از جریمه شدن به خاطر این نوع اخبار ندارن. به مشکلات مثل مسائلی نگریسته می شه که لازمه حل شن نه چیزی که به خاطر اون باید فردی رو سرزنش کرد.

سبک مدیریت مشارکتی، از نظر بیشینه کردن بهره وری، بهترین مدل از بین بقیه سبکای مدیریت لیکرته. ویژگی اصلی سبک مشارکتی، مسئولیت پذیری در همه سطوح سازمان، جریان آزاد ارتباطات و کار گروهی فوق العاده بین رده های بالا و پایین، افراد و تیمای مجزاست.

یک سازمان مشارکتی واقعی بر تصمیماتی تکیه داره که در همه سطوح سازمان گرفته می شه. از اونجا که اهداف به وسیله تیما ایجاد شدن، پذیرش و رسیدن به اونا به سهولت انجام میگیره. از ویژگیای دیگر این سازمانا، کار گروهی، نگاه مثبت و رضایت شغلی بالاست. افراد در همه سطوح نسبت به اهداف هدفمند سازمان احساس مسئولیت می کنن. درنتیجه این نوع سازمانا می تونن نوآوریای فوق العاده ای داشته باشن که باعث رشد دراز مدت سازمان شه.

به کاربردن نظریه ی سبکای مدیریت لیکرت

سبکای مدیریت لیکرت و اثر اون بر کارکرد سازمان ها  آموزشی

هر مدیری باید رویکردش رو درمورد حل مسئله، تصمیم گیری و هدف گذاری، بشناسه. از اونجا که عموما مدیران فرهنگ سازمانی رو در اندازه بزرگی مشخص می کنن، مهمه که بدونیم سبکای مختلف مدیریتی نگاه های مختلفی در کارکنان ایجاد می کنن و بر میزان بهره وری و موفقیت در اجرای پروژه هم اثر می ذارن.

اجزای مدیریت مثل رهبری، بر نوآوری و ارتباطات درون سازمان اثر می ذارن. سبکای مدیریت لیکرت که شامل مراتب مختلف، از راه و روش بالا به پایین تا تصمیم گیری گروهی واقعی هستن، به ما کمک می کنن نوآوری رو ایجاد و پیشرفت بدیم. پیشرفت خلاقانه در سبکای اعمال قدرت قهری یا خیرخواهانه خیلی سرکوب می شه. پیشرفت بازار و تکنولوژی در زیر سبکای مشارکتی و مشورتی اتفاق میفته و رشد می کنه.

جلسات کاری رو تبدیل به وسیله موفقیت خود کنین


۳

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید